I shoudve been done by now.
I’ve fallen like my parents before me.
I wasn’t doing it for them, but still.
to see those around me go
As I stare at the ceiling
It all hurts.
The only things that have gone right
Are the hobbies I enjoy, but pursuit has
Always seemed to falter.
I don’t know what to do.
I’m lost again. I’m really really fucking lost.
Haven’t been home in two weeks.
Hustling is aging.
my soul is tired and I keep pushing it.
My eyes are burned out
My body aches.
My mind is numb
constantly calculating the next move.
My heart; the pain is nothing new after 6 years of trial.
Naalala kita sa bawat araw,
sa bawat paggising ko sa umaga,
sa bawat higop ko ng kape na ramdam ko pa ang init galing sa aking dila
sa bawat pagbuhos ko ng malamig na tubig saakin balat
sa bawat hakbang na aking nilalakad papunta sa aking eskwela
sa bawat salita at kwento ng aking mga kaklase
sa dapit hapon na pagsapit,
sa aking pag uwi muli sa bahay
hanggang sa pagtulog ko sa gabi
ikaw at ikaw pa rin palagi ang aking naalala
pasensya na, ikaw lang talaga ang nasa aking isipan.
Puso.
Tumitibok.
Nagmamahal.
Nasasaktan.
Namamatay.
(Source: ang-kwento-ko)





